Προκειμένου περί ποιητικής,και αυτής γενικώς και των ειδών αυτής,δηλαδή ποιαν δύναμιν έχει έκαστον και πώς είναι ανάγκην’άποτελώνται αι υποθέσεις ,εάν η ποίησης μέλλει να είναι καλή,προσέτι δε και από πόσα και ποια μέρη σύγκειται,ομοίως δε και περί των άλλων,όσα ανήκουν εις την αυτήν “Μεθόδον”,

Μέθοδος είναι εδώ όχι ο τρόπος της ερεύνης,αλλά το πεδίον της ερεύνης Ο επιστημονικός κλάδος. Επεξήγηση Ι.ΣΥΚΟΥΤΡΗΣ

Η Θεατρική Ερευνητική ομάδα ¨Μέθοδος¨ δημιουργήθηκε απο τον το Γ.Παντελεάκη Καλοκαίρι του 2004 με σκοπό να δημιουργηθεί το κατάλληλο ερμηνευτικό όχημα το οποίο θα μπορέσει να παρουσιάσει ύστερα από πενταετή Κύκλο Ερεύνης του ιδίου πάνω στόν Τραγικό λόγο,στή γλώσσσα στήν οποία γεννήθηκε τμήμα τής τραγωδίας τού Σοφοκλή ¨Αίαντας¨ (επισκεφθείτε την σελίδα)"Αίας Σοφοκλής κάθοδος - χορικά". ,ανοίγωντας πλέον τόν διάλογο μετάξυ τού είδους καί τών σύγχρονων ερμηνευτών τής ομάδας καί κοινού.

<< ....Η Τραγωδία είναι ένα ιδιαίτερο είδος αγωγής τής Ψυχής, πού συγκροτήθηκε καί εξελίχθηκε από τούς σπουδαίους Τραγικούς Ποιητές, γνώστες τών ¨Ενδον¨ τού ανθρώπινου συμπάντος, σε μιά προσπάθεια δημιουργίας ενός μέσου επικοινωνίας, όπου δημιουργώντας Ψυχονοητικούς κραδασμούς , μέσα από την Μετρική εκφορά τού Λόγου , κατάφερναν να συντονίσουν τίς δονήσεις στό Ψυχονοητικό κέλυφος τών θεατών ,καθαίρωντας αυτές κατά την Εξοδο όπου καί επετύγχαναν τήν αγωγη τής Ψυχής (Προσωπικότητας) τών Θεατών.Ενα είδος Μήτρας τής Τέχνης καί τού Πολιτισμού όπως τον ξέρουμε, μητέρα τού Θέατρου της Οπερας , πρόγονος τού Βυζαντινού μεγαλείου τών Εκκλησιαστικών Υμνων καί γιατί όχι Αρχιτεκτονικής καί Χώρου. Ενα είδος πού παντρεύει Ανατολή καί Δύση με τόν Ιδεοδεκτικό χαρακτήρα τού Θέατρου μάσκας τής Ανατόλης καί τής Δράσης –Αντίδρασης της Δυτικής σκηνής .Ο τρόπος με τόν οποίο έχουμε εργαστεί πάνω στα κείμενα είναι αυτός που περιγράφεται στην ποιητική του Αριστοτέλη, και με τούς κανόνες της Μετρικής.Με άλλα λόγια βάλαμε σε πράξη λόγο, ρυθμό, κίνηση, μελωδία, εικόνα και αρμονία σύμφωνα με τον τρόπο πού καθορίζεται από το κείμενο τής Ποιητικής. Στόχος μας έιναι να ολοκληρώσουμε τουλάχιστον την αναβίωση των σωζόμενων έργων τού Σοφοκλή ,ζωντανό μνημείο πλέον τού Αρχαίου Τραγικού Λόγου τής Τέχνης τού Θείου.Πάνω στήν έρευνα μας προσπαθήσαμε να ακολουθήσουμε τούς κανόνες της εποχής όπου η μουσική προέρχοταν από συνειμένα τετράχορδα, πνευστά καί κρουστά.Ερευνήσαμε το θέμα μέσα από την μουσική εκφορά τών τονισμών τών Αρχαίων σε συνάρτηση με τού τρόπους της εποχής ,όπως ο Λυδικός , Φρυγικός , Δωρικός, Αιολικός , Λοκρός καί Ιονικός, ρυθμοί της θείας μουσικής τού Ορφέα με θεραπευτικές ιδιότητες .διότητες πού ¨...η κατά τα άλλα ευχάριστη Δυτική Φούγκα ,στίξη-αντίστιξη δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει ..¨Φαμπρ ντ’ ολιβέ(Εσωτερική διάσταση της Μουσικής).Για τούς εσωτεριστές κάθε σχολής, Φιλοσοφικής, Χριστιανικής , Ινδικής, Θιβετιανής υπάρχει μια και μόνη απόκρυφη Θεία μουσική όπου οι νότες μεταφέρουν δονήσεις , οι οποίες μεταφράζονται σε σκέψεις συναισθήματα, χρώματα και εικόνες.Στήν Αφρική στίς τελετές πρός τούς θεούς, η ρυθμική επανάληψη ήχου καί κίνησης , φέρνει σε έκσταση τούς χορευτές , οι οποίοι υποδυόμενοι Πνεύματα τού ¨Καλού καί Κακού¨ πίσω απο τις Μάσκες, κυριεύονται από την δόνηση κραδασμό των πνευμάτων πέφτοντας σε μια κατάσταση αυτούπνωσης, όμοιας με την έκσταση τού ¨Μανικού τρόπου ¨τής τραγωδίας καί γίνονται με αυτόν τόν τρόπο το κανάλι επικοινωνίας, μετάξυ της φυλής καί τών Πνευμάτων της.Το ίδιο κατά κάποιο τρόπο μαρτυρείται, απο τούς λόγους της δημιουργίας τού είδους καί στήν Τραγωδία στήν οποία η ρυθμική αγωγή κίνησης καί ήχου, πού δημιουργείται από τήν εκφορά τών μακρών καί βραχέων, μαζι με τήν μουσικότητα πού επιτυγχάνεται από τίς Διαίσεις καί Υφέσεις τών τονισμών, σέ συνάρτηση με τήν Επιβλητική Τραγική μάσκα τών ηθοποών πού υποδύονται όχι υπαρκτό πρόσωπο κατά τόν Αριστοτέλη αλλά ¨Ηθος ¨ (κατάσταση τραγική) .Τα τμήματα τού Χορού καί τών Ηθοποιών παρουσιάζονται με τήν ενεργή συμετοχή τών μουσικών, σε μιά εκτεταμένη συνεργία ρυθμού καί αρμονίας,τόσο οπτικής όσο καί ακουστικής καθώς θεωρούμε πώς ακόμα και ο ήχος από τούς κωθώρνους συντελεί μέρος αυτού τού αυστηρά δομημένου τρόπου παιξίματος.>>

Γ.Παντελεάκης