Πορτοκαλένια η κόμη σου μεσ΄το κενό του κόσμου

Στα τζάμια που τα θάμπωσαν ίσκιοι γεμάτοι απο σιωπή

Κι όπου τα χέρια μου γυμνά ζητούν να πιάσουν το είδωλό σου

Χιμαιρικό το σχήμα της καρδιάς σου

Κι ο έρωτας σου ολόιδιος με τον χυμένο πόθο μου

Paul-Eluard